Licht en duisternis | Column

Carolien Nijsse-Boogaard

‘Gebed blijft over’ 

De strijd tussen goed en kwaad is in het evangelisatiewerk merkbaar. Soms heel subtiel,  soms meer openlijk. Dit laatste geldt ook  rondom Halloween, waar de dood en het kwade openlijk worden verheerlijkt.

Het is woensdagmiddag. Buiten is het winderig, binnen  is het heerlijk warm. Zojuist hebben de medewerkers het zaaltje in het wijkgebouw in gereedheid  gebracht. Stoelen in een kring, presentatie op de beamer, werkjes en spelletjes liggen klaar. En nu is het wachten op de kinderen. Ze zijn uitgenodigd om bij ons een alternatief te hebben voor Halloween. Hier  geen griezelige verhalen of enge dingen in het donker. Maar een fijne middag met gezelligheid, waar Gods Woord centraal staat. 

Langzaamaan druppelen ze binnen. Een meisje van 5 met haar moeder. ‘Blijf je bij me, mam?’ Ja hoor, mama wil ook de hele middag blijven. Twee vriendinnen komen samen binnen. Een jongen met zijn opa en oma. In afwachting van de start van de middag doen ze  met elkaar een spelletje. Het zaaltje is niet zo groot, we hopen op zo’n 20 kinderen. Maar na een kwartier zijn er al meer dan 25, en dan ook nog een aantal volwassenen die met de kinderen zijn meegekomen. We schikken wat in, zodat ook de laatkomers er nog bij passen. 

Dan gaan we beginnen. Ik leg uit waarom we deze middag hebben georganiseerd en wat we gaan doen. Na het zingen van een lied en een gebed is het tijd voor de Bijbelvertelling. Maar precies als ik daarmee wil beginnen, komt er nog een jong meisje binnen met haar moeder. Op haar hoofd heeft ze een grote heksenhoed. De meeste kinderen zien haar niet komen, maar ik wel. In stilte vraag ik me af wat wijsheid  is. Het meisje vragen deze hoed af te zetten? Of nog maar even niets zeggen en straks een gesprekje aanknopen? Er stijgt een stil gebed op. 

Het meisje staat ondertussen op de drempel rond te kijken. Ze neemt het zaaltje met de kinderen in zich op. En voordat ik nog maar iets kan zeggen, pakt ze de  hoed van haar hoofd en verfrommelt die in haar hand.  Blijkbaar heeft ze zelf de conclusie getrokken dat er  hier geen ruimte is voor een griezelige hoed… 

Stil wordt er daarna door iedereen geluisterd naar het Bijbelverhaal over Zacheüs, die de Heere Jezus wilde zien. Hij werd door Jezus uit de boom geroepen, omdat Hij in het huis van Zacheüs moest zijn. Voor sommige kinderen is het allemaal heel nieuw. Maar ze luisteren stil. Wat gaat er om in hun hoofden?

Willen zij ook Jezus zien? Dat kan niet meer zoals bij Zacheüs, maar Hij laat Zich nog wel kennen door Zijn Woord. En dat Woord mag vanmiddag worden gedeeld. Aan kinderen en volwassenen die mogelijk nog nooit in een kerk zijn geweest. Maar die deze middag mogen horen van het Licht, Dat schijnt in de duisternis. Er mag zaad worden gestrooid. Gebed blijft over of het  Licht de duisternis van deze wereld overwint en ook in deze kinderharten de Zon der Gerechtigheid doet opgaan.

Want de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is.